بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
Tadi masa jalan kaki balik rumah sorang-sorang...
Aku terkenang pada Kaab,
Aku terkenang pada Kaab,
Seorang diri di lorong Madinah,
Sepi walaupun di tengah ramai.
Aku terkenang pada Kaab,
Dadanya seakan sempit,
Nafas pula semakin sesak.
Aku terkenang pada Kaab,
Bukan ditinggalkan,
Tapi "memilih" untuk tinggal.
Aku terkenang pada Kaab,
Perintah turun, arahan pemulauan,
Namun Allah masih sayang.
Aku terkenang pada Kaab,
Hati sendiri terasa sebak...
0 comments:
Post a Comment